Uwielbiamy nasze zwierzęta i pozwalamy im na wiele, ale w kwestii kontroli i zapobiegania chorób, istnieje sporo możliwości infekcji i zarażeń, które możemy złapać od naszych psów i kotów. Niektóre z nich mogą być nawet śmiertelne, wiec nie należy tego bagatelizować! Co zatem może nam grozić?


Istnieje wiele chorób, którymi człowiek może zarazić się od psa lub innych zwierząt domowych i gospodarskich. Nazywa się je choroby odzwierzęce i zoonozy. Słowo „zoonoza” oznacza dowolne choroby przenoszone ze zwierząt na ludzi. Istnieje co najmniej 39 ważnych chorób, które ludzie łapią od zwierząt, ok. 42 infekujące przez jedzenie lub dotykanie żywności i wody zanieczyszczonej odchodami zwierząt, oraz co najmniej 48 chorób, które ludzie mogą uzyskać przez ukąszenia owadów, które ucztowały wcześniej na zakażonym zwierzęciu. Najbardziej znanym i budzącym lęk przykładem choroby odzwierzęcej przenoszonej m.in. przez psy jest wścieklizna, jednak zoonozy takie obejmują więcej schorzeń. Od różnych zwierząt można zarazić się też dżumą, żółtą febrą, wirusem Ebola i cholerą. Co najmniej jedno poważne badanie wykazało, że psy mogą być bezobjawowo zarażone wirusem Ebola, choć prawdopodobieństwo jego przenoszenia na ludzi pozostaje niejasne. W naszym klimacie mogą nam zagrażać m.in. następujące zoonozy od psów:

Dermatoza, zwana też liszajem obrączkowym lub grzybicą skóry.

Choroba skóry wywołana przez mikroskopijne grzyby. Na ludzi mogą ją przenosić różne zwierzęta, w tym psy i koty. Skórne infekcje grzybicze u ludzi mogą też pochodzić z zanieczyszczonego przez zwierzęta otoczenia, np. z gleby i starych dywanów. Dermatozy powodują zmiany skórne, swędzące egzemy. Jeśli twoje zwierzę ma uszkodzenia skóry i takie objawy, trzeba jak najszybciej iść z nim do weterynarza i zdiagnozować przyczynę. U ludzi liszaj zwykle leczy się miejscowo lub doustnie lekami przeciwgrzybiczymi.

Świerzb skórny wywołany roztoczami.

Choroba skóry wywołana przez mikroskopijne roztocza należące do pajęczaków, które drążą w skórze korytarze, wzbudzając intensywne swędzenie, drapanie i egzemy. Psy chore na świerzb bardzo cierpią, opętanie się drapią, tracą sierść, pokrywają się ranami i strupami. W miarę postępu choroby, organizm psa ulega też stopniowemu wycieńczeniu i ogólnemu wyniszczeniu. Nieleczona choroba może być nawet śmiertelna. Ludzie są gospodarzem nieswoistym roztoczy psich, co oznacza, że porażenie nimi będzie się samoograniczać, a zarażone osoby nie stracą wszystkich włosów, jak to jest u zainfekowanych psów. Chore psy i koty trzeba natychmiast izolować, zabrać do wterynarza i leczyć.

Borelioza zwana też chorobą z Lyme lub krętkowicą kleszczową.

Wywołują ją bakterie zaliczane do krętków Borrelia burgdorferi, które przenoszą kleszcze. Pajęczaki te mogą z kolei łatwo przenieść boreliozę z psów też na ludzi. Jest to stosunkowo nowa choroba, bo diagnozuje się ją dopiero od drugiej połowy lat 80. XX w. Nie wszystkie kleszcze są zainfekowane ta chorobą, gdy jednak dojdzie do zarażenia, to w ciągu 1-2 tyg. od infekcji ludzie dostają wysypkę z gorączką, bólem głowy, mięśni i stawów. Jeśli choroba nie zostanie zdiagnozowana i leczona, objawy będą się nasilać i mogą spowodować też zmiany psychiczne, a w krańcowych przypadkach śmierć. Borelioza to jedna z częstszych chorób przenoszonych przez kleszcze.

Salmonelloza

Choroba wywoływana przez bakterie Salmonella Sp. żyjące w przewodzie pokarmowym. Można się nią zarazić ze skażonej, surowej i niedogotowanej żywności i od zainfekowanych zwierząt, w tym psów. Ludzie i psy będą wtedy mieli objawy ze strony przewodu pokarmowego, który ta bakteria atakuje (biegunka, gorączka, bóle brzucha), dlatego nie należy karmić psa surowym nadpsutym mięsem. Wirus dostaje się do kału i może zanieczyścić futro, pióra, łuski zainfekowanych zwierząt.

Leptospiroza

Infekcja bakteryjna roznoszona przez kontakt z moczem zainfekowanego zwierzęcia, np. psa. Potencjalnymi źródłami mogą też być dzikie zwierzęta (myszy i szczury), ich odchody, zanieczyszczona przez nie woda itp. Bakterie wywołujące tę chorobę mogą przetrwać w wodzie lub w glebie przez wiele miesięcy. Zwierzęta nie wykazują oznak infekcji, ale u zarażonych ludzi może dochodzić do uszkodzenia nerek, zapalenia opon mózgowych, żółtaczki, niewydolności wątroby, niewydolności oddechowej i śmierci. Ludzie powinni też unikać kontaktu z potencjalnie skażoną, nieprzegotowaną wodą.

1 KOMENTARZ

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here