W dniu 01.10.2013 r. aż 30-metrowej długości kałamarnica olbrzymia została wyrzucona na brzeg oceanu w hiszpańskim rejonie Kantabrii. Ten nieuchwytny głębinowy stwór z oczami wielkości piłki do koszykówki, obok kałamarnicy kolosalnej (Mesonychoteuthis hamiltoni) jest jednym z dwóch największych mięczaków na świecie. Głowonóg ten może rozwijać swe ramiona na odległość dłuższą, niż autobus. Sprawdź jakie rozmiary faktycznie może osiągać kałamarnica olbrzymia?

Stanowisko systematyczne

Kałamarnica olbrzymia czyli kalmarzec (Architeuthis dux) należy do rodziny Architeuthidae, gromady głowonogów (Cephalopoda) i typu mięczaków (Mollusca). Przypadki odnajdywania szczątków tych zwierząt na lądzie notuje się od co najmniej 1639 r. Z powodu wielkich rozmiarów, te morskie potwory od dawien budziły strach i zainspirowały stworzenie legendy o gigantycznym Krakenie. Przez całe lata większość naukowców uważała ich wielkość, a niekiedy nawet i istnienie za zwykły mit. Naukowców przekonał jednak fakt, gdy po raz pierwszy sfotografowano te głowonogi w ich naturalnym środowisku w 2004 r.

Mit o legendarnym o Krakenie

Zanim oficjalnie odkryto istnienie kałamarnic olbrzymich, najpierw panował rozwój spekulacji, jak duże rozmiary mogą one osiągać. Jedna z analiz zrobiona na ponad 130 okazach sugerowała, że głowonogi te mają średnio 42 stopy, czyli 13 m długości. Największy znany okaz tego gatunku znaleziono jednak w 1887 r. przy brzegach Nowej Zelandii i był on znacznie większy, miał bowiem średnicę oczu dochodzącą do 37 cm, natomiast długość jego ciała wynosiła aż 18 m, przy ok. 12 m dł. samych tylko ramion. Kończyny kałamarnicy poza obecnością mnóstwa silnych przyssawek, często kończą się zębami i hakami. U kałamarnic są one zwykle znacznie dłuższe, niż u pospolicie występujących, o wiele mniejszych kalmarów.

Jakie rozmiary faktycznie może osiągać kałamarnica olbrzymia?

Obecnie szacuje się, że setki tysięcy gigantycznych kałamarnic olbrzymich mogą żyć w oceanach. Według naukowców sugeruje to, że istnieje wiele szans na prawdziwość tezy, iż głowonogi te mogą osiągać rozmiary ciała większe, niż do tej pory uznawane za oficjalnie faktyczne. Zasugerował to m.in. Charles Paxton, ekolog organizmów morskich oraz statystyk na Uniwersytecie St. Andrews w Szkocji. Analiza statystyczna nazywana skalowaniem, wykonana przez Paxtona sugeruje, że te gigantyczne kałamarnice mogą wiarygodnie osiągać nawet do ok. 65 stóp, czyli 20 m całkowitej długości ciała, w tym długość płaszcza może u nich mierzyć ok. 10 stóp (3 m). Badanie to przeprowadzono na podstawie symulacji komputerowej z użyciem danych pomiarowych od dotychczas pozyskanych i zmierzonych okazów. Paxton stwierdził ponadto, że wielkość dzioba gębowego kałamarnic może pomóc w przewidywaniu ich długości płaszcza oraz pośrednio i długości całego ciała. Jego skalowanie potwierdziło różne wcześniejsze badania w tym zakresie. Dodatkowo w obronie trafności swoich badań Paxton oświadczył również, że ekstrapolacja jego badań została tak przeprowadzona, że wielkość kałamarnicy olbrzymiej została i tak ogólnie nieco zaniżona. Uzyskane wyniki należy więc uznać za bardzo wiarygodne i prawdopodobne. W dniu 01.10.2013 r. na brzeg oceanu w hiszpańskim rejonie Kantabrii została jednak wyrzucona jeszcze większa kałamarnica olbrzymia, bo mierząca aż 30 m dł. całego ciała. Paxton uważa, iż tak olbrzymie rozmiary są możliwe u tych zwierząt prawdopodobnie dlatego, przy tej wielkości mogą już nie mieć wrogów naturalnych.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here